Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Historia

Sołectwa

Chociemyśl

Chociemyśl
Okolica Chociemyśli wykazuje pradawne tradycje osadnicze. Liczne skupiska ustalono dla epoki brązu. Około 1790 r. Chociemyśl liczyła 380 mieszkańców. Oprócz folwarku, wymienia się wtedy szkołę (katolicką; istniała od 1770 r.), karczmę i trzy młyny wiatrowe. W 1845 r. było 79 domów i 569 mieszkańców – w przygniatającej przewadze katolików. W latach 1955-59 Chociemyśl była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. W budynku po GRN utworzono w 1960 r. przedszkole. W latach 60. gospodarze z Chociemyśli zorganizowali Kółko Rolnicze.Dzisiaj Chociemyśl ma również swoje dokonania kulturalne, a zarazem integrujące niewielką społeczność.

Do roku 1945

Okolica Chociemyśli wykazuje pradawne tradycje osadnicze. Liczne skupiska ustalono dla epoki brązu. Lokalizację potwierdzają również znaleziska z późniejszych okresów, m.in. odkrycie w 1964 r. osady funkcjonującej w późnym okresie lateńskim (l50 r. p.n.e. – początek n.e.) oraz w okresie wpływów rzymskich (początek n.e.– 450 r. n.e.).

W średniowieczu wieś wymieniona została po raz pierwszy w księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego z ok. 1295 r., pod nazwą „Cozemyschle”. Przytaczane są również z innych dokumentów formy: Chociemysl, Chociemysta. Nazwę badacze łączą z kotem, względnie kucem. W XVII-XVIII w. występuje w formie  Kotzemeuschel lub Kutzemeuschel. Słowiańsko brzmiącą nazwę zmieniono w okresie III Rzeszy (1937) na Dammfeld (Damm = wał, tama; Feld = pole). Nieprzypadkowo, gdyż znane są dokumenty z XVII-XVIII w. dotyczące kwestii związanych z obwałowaniami wzdłuż Krzyckiego Rowu. Na XVII-wiecznej mapie między Chociemyślą a Bielawami pokazany jest spory zbiornik wodny – rozlewisko Krzyckiego Rowu (jego śladem jest prawdopodobnie zanikające starorzecze).

Wieś posiadała, zachowany do dziś, kształt ulicówki, przy czym w jej środku znajdował się gminny staw (widoczny na mapie z połowy XVIII w.). Przy rozgałęzieniu dróg do Skidniowa i Kozich Dołów znajdował się folwark., a jeszcze dalej na „Górach Piaskowych” stały liczne wiatraki. Wzdłuż Krzyckiego Rowu ciągnęły się pastwiska. 

Tabele podatku gruntowego z około 1765 r. podają, że w Chociemyśli było 18 kmieci, 27 zagrodników i 14 chałupników i komorników. Należała ona do Urzędu Królewskiego z siedzibą w Przedmościu, co oznacza, że była to dawna wieś książęca, a następnie państwowa – w zarządzie domen królewskich.   

Około 1790 r. Chociemyśl liczyła 380 mieszkańców. Oprócz folwarku, wymienia się wtedy szkołę (katolicką; istniała od 1770 r.), karczmę i trzy młyny wiatrowe. W 1845 r. było 79 domów i 569 mieszkańców – w przygniatającej przewadze katolików. Należeli oni do parafii w Kotli. Świadectwem religijności są zachowane do dziś kapliczki i krzyże. Znajdującą się w środku wsi dzwonnicę mieszkańcy wybudowali w 1909r.Ewangelików było w 1845 r. 17, jednak do lat 20. XX w. ich liczba wzrosła do prawie 100.

W XX w. wieś liczyła niewiele ponad 500 mieszkańców i 116 domów. Powierzchnia gminy wynosiła 988 ha. Została ona jednak w 1937 r. powiększona o sąsiednie Kozie Doły, pod wspólną nazwą Dammfeld.

Chociemyśl zaliczała się do wsi zamożnych> Była po wieloma względami samowystarczalna.  Znajdował się tu Urząd Stanu Cywilnego i obwód policyjny (takie placówki miały jednak wówczas  jedno- lub dwuosobową obsadę). Były 3 sklepy, 3 karczmy, 2 piekarnie, masarnia. Obiekty gospodarcze to: tartak, młyn elektryczny, stolarnia. We wsi znajdowała się ochotnicza straż pożarna i działało kilka stowarzyszeń. Miała też swoje kąpielisko „Neue Grube” – czyli stawek za wsią.

Podczas II wojny św. do gospodarzom przydzielono kilkudziesięciu pracowników przymusowych: Polaków, Rosjan i jeńców francuskich. Po 20 stycznia 1945 r. wieś ewakuowała się w głąb Niemiec przed nadciągającym frontem. Pozostało ponad 30 osób – starszych, kobiet i dzieci. 7 lutego do Chociemyśli wkroczyli Rosjanie. Sytuacja znajdujących się tu osób była nie do pozazdroszczenia, szczególnie że doszło jeszcze do potyczek z niedobitkami niemieckiej armii.   

Po roku 1945

Wieś została w dużym stopniu zasiedlona już w 1945 r. Wpływ na to miał fakt, ze uruchomiona już została linia kolejowa ze Sławy – pierwsi osadnicy przybywali z północy, gdyż wyjazd ze zniszczonego Głogowa nie był jeszcze możliwy .

Większość nowych mieszkańców wsi pochodziła z województw centralnych, głównie z Wielkopolski. Kilka rodzin było z Kresów (powiat Zaleszczyki). Sołtysem wybrany został Stefan Drop. 

W 1945 roku powstał prywatny sklep, a w następnym otwarto piekarnię. Szkoła podstawowa oddana została do użytku prawdopodobnie już 1 września 1945 r. Jej pierwszym kierownikiem był Julian Tymczuk, a po nim, aż do 1974 r., kierował nią Helena Horgos. Nauczanie objęło klasy I-V, a od roku szkolnego 1955/56 klasy I-VII. Przy szkole utworzona została biblioteka. W 1949 r. zorganizowała się we wsi Ochotnicza Straż Pożarna.

W latach 1955-59 Chociemyśl była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. W budynku po GRN utworzono w 1960 r. przedszkole. W latach 60. gospodarze z Chociemyśli zorganizowali Kółko Rolnicze.

Chociemyśl ma swoje dokonania kulturalne, a zarazem integrujące niewielką społeczność. W 1. połowie lat 60. założone zostało przez Reginę Wyrwas Koło Gospodyń Wiejskich. Prężna działalność Koła przyczyniła się do powstania zespołu folklorystyczny „Wrzos”. Założony został w 1982 r. (jako pierwszy w gminie), również przez Reginę Wyrwas. Zespół opracował bogaty program artystyczny,  zaczął odnosić znaczące sukcesy. W 2017 r. świętował 35-lecie działalności. W 1991 r. odbył się pierwszy plener rzeźbiarski (Ogólnopolskie i Międzynarodowe Spotkania Twórcze Chociemyśl). Organizatorem był rzeźbiarz Janusz Owsiany, który następnie utworzył w swoim sadzie oryginalną galerię rzeźby. W tym samym 1991 r. we wsi otwarty został Wiejski Dom Kultury. Przeniesiono do niego ze Szkoły Podstawowej bibliotekę.

Z rokiem 1991 wiąże się jeszcze inny, w tym przypadku smutny, fakt. 31 października na tutejszej stacji zatrzymał się ostatni pociąg osobowy. Kilka lat później nastąpiło całkowite zamknięcie linii. W końcu z  krajobrazu wsi znikł także sam budynek stacji

 Opracowane przez Antoniego Boka.

Chociemyśl